HELMUTTAug 16th, 2007 - 14:53:02

Terug

Print dit artikel
DE NAAKTE WAARHEID OVER GERARD COK, DE MAN VAN 165 MILJOEN EURO
De koning van de spannende seks

Ondernemen

Bankier, pornobaas, topondernemer. Dat is het verhaal van Gerard Cok, de man die net zo goed kernaandeel-houder van het Belgische beursgenoteerde Punch International is als COO van het grootste seksbedrijf ter wereld. In één adem zet hij in België een vastgoed-imperium op. Wie is deze man, wiens vermogen voorzichtig op 165 miljoen euro wordt geschat?

«Wat een prachtstad is Antwerpen toch,' mijmert eroticaondernemer Gerard Cok (°1948). Terwijl de referentieaandeelhouder van het beursgenoteerde elektronicabedrijf Punch International vanuit het hoofdkwartier van zijn vastgoedbedrijf Summa naar de kathedraal staart, zucht hij: 'Alleen spijtig dat deze stad me veel geld en vooral mijn reputatie heeft gekost.'

Eind de jaren negentig trachtte Cok in de Antwerpse rosse buurt een Eroscentrum met 28 'peeskamertjes' uit te bouwen. Een investering die naar zijn zeggen gebeurde op vraag van het stadsbestuur. 'Plots publiceerden de media verhalen die me aan een drugskartel linkten,' getuigt Cok. 'Dat werd later door het Nederlandse gerecht uitdrukkelijk ontkend. Het zogenaamde kartel bleek een kwakkel. Maar het kwaad was geschied. We konden de plannen opvouwen en ik was definitief verbrand.'

Cok heeft zijn lesje geleerd. De angst voor nog meer schade aan zijn reputatie maakt hem mediaschuw. Gesprekken gebeuren in het bijzijn van een advocaat of een medewerker van het pr-bedrijf Interel. Het valt op hoe schuchter en voorkomend de chief operating officer van de Duitse beursgenoteerde onderneming Beate Uhse, het grootste pornobedrijf ter wereld, wel is. Hij eist dat we uitsluitend vragen stellen over zijn huidige zakenimperium. 'Ik wil het verleden laten rusten,' klinkt het, waarna hij breeduit de 'wilde verhalen' van vroeger met overtuiging begint te weerleggen.

Ooit was Cok de financiële rechterhand van Zeeuwse pornobazen als Paul 'Pornopaultje' Metz en Charles 'Dikke Charles' Geerts. Vandaag controleert de inwoner van het West-Vlaamse Westkapelle via de Belgische Summa NV tientallen bedrijven die losstaan van zijn seksimperium. Het tienkoppige team van Summa wordt vanuit de Antwerpse Frankrijklei geleid door Karel van de Klok, Coks schoonzoon die in Brasschaat woont. Het bedrijf investeert in hotels, een jachthaven, een scheepswerf, vastgoed, softwarebedrijven en industriële ondernemingen, en controleert als referentieaandeelhouder vier beursgenoteerde groepen.

Het Nederlandse zakenblad Quote schat het vermogen van Cok op zowat 165 miljoen euro. Hij staat op de 96ste plaats in de lijst van de rijkste Nederlanders. 'Die schatting klopt ongeveer,' erkent hij na enig aandringen. Wij denken dat Quote hem flink onderschat. Wie is deze ondernemer, die in 2002 scheep ging met Guido Dumarey in Punch International en zich enkele maanden later met hem in het beursgenoteerde Prolion engageerde?
Bankier zonder diploma

Gerard Cok had na zijn middelbare school in Goes een korte carrière bij Rabobank in zijn geboortestad Kruiningen (Zuid-Beveland). In 1969 zette hij de grote stap over de Westerschelde richting Sluis, waar hij de Slavenburgbank uitbouwde tot de derde grootste zetel van de financiële instelling. Hij begreep dat het grensstadje ideale kansen bood aan Belgen die hun zwarte fortuinen wilden verbergen voor de fiscus.

Vanaf 1981 werd Cok genoemd in fraudeschandalen. Samen met de Belg Patrick De Cock werd hij opgepakt wegens speculatie rond de Belgische dubbele wisselkoers, die toen nog bestond. De rechtbank in Gent veroordeelde hem in 1984 tot één jaar cel, waarvan zes maanden effectief. Het was zijn eerste en ook zijn enige veroordeling. Een amnestiemaatregel bij het huwelijk van Prinses Astrid hield de bankier uit de gevangenis. 'Ik had in beroep moeten gaan,' zegt Cok. 'Als financier werd ik medeplichtig geacht in een operatie waar ik niets mee te maken had. Je veroordeelt BMW toch niet omdat een koper te hard rijdt! Ik nam naïef vrede met een lichte straf. Maar zoiets blijft je je leven lang achtervolgen.'

De veroordeling leidde tot het einde van Coks carrière als reguliere bankier. Dat was geen ramp. De slimme zakenman ontwikkelde na zijn uren immers een rendabele nevenactiviteit als informele geldverschaffer.

Eenmaal in Nederland deden de bancaire cliënten in de vele winkeltjes van Sluis ook een graai in de pornoblaadjes, die in die tijd nog streng verboden waren in België. Paul Metz was eigenlijk de eerste die in 1969 vanuit Terneuzen op een professionele manier met die handel omging. Cok werd zijn boekhouder en financierde het vastgoed. Metz zorgde voor de porno. Hij verkocht zijn handel in 1982 voor één gulden aan Charles Geerts en Gerard Cok. Beiden breidden de Scala-keten van seksartikelen gestaag uit. Ook werd de keten van de verongelukte Jan Sebregts overgenomen. In 1994 verkocht Geerts zijn deel in de handel, zodat Cok met zijn vennoot John Engelsma achterbleef.

Cok: 'Vanaf 1994 maakte ik van de seksindustrie een professionele machine. Terwijl het amateurisme vroeger welig tierde en ook minder kosjere figuren op de markt aanwezig waren, trad ik op als een ondernemer. Elke winkel moest renderen volgens vaste criteria uit het businessplan. Mijn doelstelling was de Vroom & Dreesman van de Nederlandse erotische retailsector te worden. En dat is gelukt.'

Vragen over het ethische karakter van die industrie wimpelt Cok, die uit een diepreligieuze familie komt, overigens niet af. 'Iedereen die bij onze seksindustrie betrokken is, doet dat uit vrije wil. Elke persoon heeft nood aan seks, in welke vorm dan ook. Volwassen dienstenleveranciers en producenten beleveren de volwassen consument. Wij vervullen onze rol als tussenpersoon op een legale en de ethisch meest aanvaardbare manier, zonder schade te berokkenen aan de samenleving. We haalden de business weg uit de marge. Seks werd fun omdat we het spel correct speelden. Wie daar problemen mee heeft, loopt enkele decennia achter.'
Vreemde vogels

Al bij al is de seksindustrie de voorbije jaren professioneler geworden. De mistige lui die er soms actief zijn, concurreren zich volgens Cok stilaan zelf uit de markt. Hij werd in zijn lange carrière in de pornobusiness geconfronteerd met heel wat 'vreemde vogels'. Een aantal keren brachten die figuren hem in aanraking met het gerecht.

In april 1987 verbleef Cok 76 dagen in de cel op verdenking van fraude, maar hij ontsprong de dans wegens vormfouten. Anderen kregen wel een straf in dit dossier.

Het imperium van zijn jarenlange vennoot Charles Geerts leidde naar partner Reuben Sturman. De in 1992 veroordeelde (en inmiddels gestorven) Amerikaanse topman van de joods-Amerikaanse 'Kosher Nostra' werd gelieerd aan de beruchte Gambino-clan uit New York. In 1991 werd Cok ook genoemd als financier van de Haagse cocaïnehandelaar Piet Schneider. Die contactman van het Colombiaanse Cali-drugskartel werd veroordeeld. Het criminele aspect van de link naar Cok werd nooit hard gemaakt.

Twee jaar later was het weer raak. Bij de Rabobank in Hulst brak een nieuw schandaal rond witwasserij los. De plaatselijke directeur en enkele medewerkers werden vervangen, maar tot een rechtszaak kwam het nooit. Ook in 1994 en 1995 deden het Nederlandse en de Belgische gerecht huiszoekingen in Coks kantoren in Walsoorden en bij de tientallen Belgische peepshows en seksshops. Zes verantwoordelijken van Brusselse sekshuizen werden in november 2002 in Brussel veroordeeld wegens fraude. Cok bleef buiten schot.

De grootste moeilijkheden ontstonden in 1997, toen in Nederland het IRT-schandaal losbarstte. Het Interregionaal Rechercheteam Noord-Holland had immers de invoer van drugs door de zogenaamde Deltaorganisatie getolereerd. De zaak eindigde in 1998 met een schikking tussen Belastingen, Justitie, de topman van de Nederlandse onderwereld Etienne Urka, Charles Geerts, vennoot John Engelsma en Gerard Cok. Ze betaalden 5,45 miljoen euro om van hun problemen af te komen. Ook nam Engelsma, de raadsman van Geerts en Urka's vermoorde voorganger Klaas Bruinsma, ontslag als advocaat.

Cok: 'Ik was geen lid van die Deltaorganisatie, waarvan de zogenaamde leden nooit worden veroordeeld wegens strafinbreuken. Die schikking is een fiscale dading en geen correctioneel dossier. Het zogenaamde Deltadrugskartel bestaat alleen op krantenpapier en was nooit reëel.'
Gerespecteerd burger

Alle mediaheisa en gerechtelijke onderzoeken ten spijt, was Cok al die jaren voor velen een gerespecteerd burger in zijn Zeeuwse thuisbasis. Hij werd als zakenman gelanceerd met de overname van de vastgoedportefeuille van de failliete Rouw Holding in 1981. Die omvatte onder meer prestigieuze hotels ( Churchill en City) en het imposante Schuttershof, hoofdkwartier van de lokale kamer van koophandel in Terneuzen. Die overname gebeurde met andere vennoten, de gevestigde zakenlui Jan Hamelink uit Terneuzen en de familie Wiskerke uit Philippine. Die had fortuin gemaakt met mosselrestaurants als Auberge des Moules en De Fijnproever en het hotel Au Port.

Coks ware doorbraak in het bovengrondse kapitalisme gebeurde in 1999. Toen kocht hij zich in bij Beate Uhse AG, een sekshandel uit het Duitse Flensburg. Het bedrijf werd in mei 1999 op de beurs genoteerd en nam snel daarna de handel van Cok over. Het vastgoed bleef echter zijn eigendom en wordt grotendeels verhuurd aan Beate Uhse voor 2,5 à 3 miljoen euro per jaar.

'Een externe audit heeft die opbrengst correct gewaardeerd,' weet schoonzoon Karel van de Klok. 'De opname van de handel in een beursgenoteerde, dus 100 % transparante onderneming maakt van onze bedrijven een doodnormaal conglomeraat, ver van alle speculaties over zogenaamd dubieuze connecties. Vroeger werkten we vooral met huisbankiers die de familie kenden en respecteerden. Sommige banken deden immers moeilijk omdat ze een erotische business niet kunnen inschatten. Vandaag staan de financiers te dringen om zaken met ons te doen.'
Groter dan Playboy

Op 1 oktober 1999 werd Cok COO van Beate Uhse, naast chief financial officer Otto Lindemann. Zijn participatie van 20,98 % verloopt via de subholding Consipio BV, waarin John Engelsma ongeveer 25 % en Cok 70 % heeft. De totale marktwaarde van Beate Uhse is goed voor een 550 miljoen euro. Het aandeel van Cok is 87 miljoen euro waard.

Wereldmarktleider Beate Uhse is met 244,4 miljoen euro omzet in 2002 groter dan Playboy en Penthouse. De nettowinst bedraagt 9,5 miljoen euro. Na Nederland en Duitsland is België met 15,88 miljoen euro de derde markt. Er werken 33 personeelsleden in de twee Belgische bedrijven van Beate Uhse, Pabo België BVBA en Sandereijn België NV. De tijd van dubieuze BVBA'tjes en Duitse stromannen is voorbij.

De Nederlander bestuurt Beate Uhse vanuit het Zeeuwse Walsoorden. Zoon Erwin is verantwoordelijk voor de winkelketen van het bedrijf. Karel van de Klok is gedelegeerd bestuurder bij de familieholding Summa. Diens echtgenote Miranda Cok volgt de vastgoedinvesteringen op.

Cok blijft in Summa op de achtergrond aanwezig, via zijn Luxemburgs spaarpotje European Business Consultants (in 2001 goed voor een eigen vermogen van 14,4 miljoen euro). 'Summa is een zelfstandige unit. Vroeger waren heel wat investeringen een gevolg van de informele contacten die mijn schoonvader in Europa onderhield. Vandaag gebeurt alles professioneler, gestroomlijnd,' zegt Karel van de Klok. 'We investeren vooral in kleinere beursgenoteerde bedrijven en vastgoed. De waarde van die laatste poot - nu 40 % à 45 % van het vermogen - moet over vijf jaar verdubbelen tot een portefeuille van 500 miljoen euro. En we zitten op schema. We volgen de investeringen in bedrijven maandelijks op via tussenrapporten. Dat verloopt vlot.'
Brede waaier

Summa investeert in een brede waaier van bedrijven. Een beknopt overzicht:

Het controleert 32,54 % van ACA Groep Holding. De 110 werknemers van het Eindhovense bedrijf ontwerpen software voor de verkoop in kleding-, foto- en schoenenzaken. ACA controleert met 3500 klanten zo'n 60 % van haar Nederlandse nichemarkt. In 2001 boekte het echter een verlies van 3,57 miljoen euro en had het een negatief eigen vermogen van 1,52 miljoen euro. Algemeen directeur Roel de Cock: 'Dankzij de reorganisatie ziet dit jaar er weer veel beter uit. Begin 2000 investeerde Gerard Cok in het bedrijf. Er is een frequent en prettig overleg. Wij hebben in hem een goed klankbord.'

Summa participeert ook voor 50 % in Colijn Europa Holding uit Goes. Het verkoopt automatiseringssoftware voor de meubelsector, de logistiek en baby- en kinderwinkels. Colijns balanstotaal bedraagt 1,72 miljoen euro en het heeft een eigen vermogen van 0,5 miljoen euro. Er werkt 50 man.

Een ander investeringsvehikel was de Trako Holding. Die onderneming ging in september 2002 ten onder door de problemen rond het beursgenoteerde dochterbedrijf Prolion, dat een melkrobot op de markt bracht. Wel kreeg Cok voor het faillissement zijn geld terug. In maart 2002 legde hij met de Breskense reder Piet Vroon en de Vlaming Guido Dumarey (topman van Punch International) via VSP Investments BV 12,5 miljoen euro bijeen voor een investering in Prolion. Zo hopen ze de zaak alsnog te redden. 'Prolion was een klein Enronnetje,' aldus Cok. 'De cijfers waren enorm opgeblazen.'

Vorig jaar investeerde Cok ook 5 miljoen euro in het beursgenoteerde elektronicabedrijf Punch Internationaal. Hij trad daarbij toe tot de Nederlandse Stichting Administratiekantoor Punch International, de aandeelhouderskern die Punch voor 73,9 % controleert.

De investering van 10,63 % in New Media Industries plc, een Brits beursgenoteerd marketingbureau, lijkt een flop. Het verzorgt marketing van bedrijven als Coca-Cola en Adidas en had tot eind vorig jaar Roel Pieper (ex- Philips, ex- Lernout & Hauspie) als bestuurder. Een andere bestuurder is Nick Mason, drummer van de fameuze popgroep Pink Floyd. Summa is met 8,28 miljoen aandelen de grootste investeerder. Het bedrijf had in 2002 een omzet van 31,4 miljoen pond en een verlies van 890.000 pond. Het kampt ook dit jaar met verliezen. Karel van de Klok: 'Deze onderneming mist toekomst. Waarschijnlijk schrijven we niet in op de volgende kapitaalverhoging.'

Coks passie voor zeilboten komt aan bod via een participatie in Standfast Holdings in Breskens, een gerespecteerd bouwer van luxezeilboten op maat van de klant.

Daarmee belanden we bij de toeristische investeringen, zoals de hotels in Terneuzen en in Vielsalm ( Hotel/Camping Aux Massotais), maar vooral de jachthaven Port Napoléon. Die haven in het Zuid-Franse Port Saint-Louis had financiële problemen maar is nu aan de beterhand. Het project wordt belaagd door geschillen rond zijn directeur Marc De Schutter, die werd veroordeeld in de zaken Superclub en Lavithas. 'Soms verlies je de greep op een project als je het niet dagdagelijks opvolgt,' aldus Cok. 'Van onze lokale medewerkers hoorden we steeds de halleluja's van een super, super, supergeslaagde business. Misschien waren we wat goedgelovig.'

Voorts investeert Summa in Midera, een producent en verkoper van werk- en veiligheidskledij met een omzet van 24 miljoen euro en een nettoresultaat van 457.000 euro. Het heeft productievestigingen in Roemenië en Tsjechië. Op vijftien jaar groeide chief executive officer (CEO) Mik Deraeve uit tot een lokale prominent, onder meer als grootste sponsor van voetbalclub SV Roeselare in tweede klasse.

Waren de meeste vastgoedprojecten die we totnogtoe vernoemden vooral een erfenis uit het kleurrijke verleden van Gerard Cok, dan koos Summa de voorbije jaren resoluut voor topinvesteringen. Dat gebeurt via de eigen dochter Euro Vastgoed en Royal European Capital ( REC), een joint venture met NV Royal Baeyens. Dat is de Antwerpse vennootschap van de Nederlanders Steven van der Tuin en Alexander Oet. Er zijn acht REC-projecten.

'Royal Baeyens is een expert in de aankoop, renovatie en verkoop van panden en heeft goede relaties met de banken,' aldus Cok. 'Onze financiële inbreng en hun kennis zijn de perfecte combinatie om dit op een topniveau te doen.' Naast het hoofdkwartier van Summa kocht REC onder meer het Antwerpse Century Center, de Presidentbuilding op de Louizalaan, het Siemens-gebouw aan de Charleroisesteenweg in Brussel, en de Leopoldtoren in Woluwe.
Oude demonen worden wakker

Met de aanwezigheid van Michel Bellemans, de derde partner in REC, lijken de oude demonen plots wakker te worden. De zoon van de bekende onderzoeksrechter werd in december 2002 opgepakt op verdenking van witwassen. Hij wordt in verband gebracht met een cocaïnekartel dat geleid wordt door de Amerikaanse pornobaas John Gallo en drugstrader Willie Jackson. 'Michel Bellemans zag zelf in dat we ons dit niet kunnen veroorloven,' aldus Cok. 'Hij stelde voor dat we zijn 5 % zouden overnemen. Wat gebeurde.'

Gerard Cok krijgt het stilaan op zijn heupen omdat zijn verleden hem blijft achtervolgen. Liefst zou hij het beheer van zijn aandelen in Beate Uhse overlaten aan een professional en zijn functie van COO aan een externe manager. Maar dat kan hij niet. 'Toen ik mijn ondernemingen aan Beate Uhse overdroeg, werd uitdrukkelijk onderhandeld dat ik nog lange tijd zou meedraaien met het bedrijf,' klinkt het. 'Uitstappen, is voorlopig onmogelijk. En eigenlijk blijf ik het graag doen. De seksindustrie is een fascinerende business.'

eXtra informatie op www.trends.be

Op Trends eXtra vindt u het volledige organogram van het zakenimperium van Gerard Cok.

Hans Brockmans / Willy Van Damme

Volgende week in Trends: een profiel van Prolion, het beursgenoteerde bedrijf van onder andere Gerard Cok en Guido Dumarey.


Trends - 10-07-2003

Report this comment

serge van der hooft + Gerard CokJun 12th, 2009 - 09:59:26

Juicy note
Mr G.Ph Cok is the biological father of Serge van der Hooft and parents
of van der Hooft are closest allies of Gerard Cok

‘Ik ben niet zo rock ‘n roll’
Serge van der Hooft
 topman Beate Uhse
Koud de dertig gepasseerd werd Serge van der Hooft benoemd tot topman van Beate Uhse, het grootste erotiekconcern van Europa. “Ik had deze functie niet gekregen als ik ‘m niet zou kunnen vervullen.”

wat verder ter tafel komt

Serge van der Hooft was een jaar of zes toen hij voor het eerst in een seksshop kwam. “Ik ben in deze branche opgegroeid. Daarom heb ik het nooit als vreemd ervaren”, zegt de chief operating officer en kersverse topman ( Vorstandssprecher ) van het beursgenoteerde Duitse erotiekconcern Beate Uhse, in Nederland bekend van postorderbedrijf Pabo en de winkels van Christine le Duc. Van der Hooft (31) groeide op in het Zeeuwse Sluis, waar het door het Belgische verbod op erotische artikelen wemelde van de seksshops. Zijn vader werkte in de seksgroothandel van Gerard Cok. Die verkocht zijn bedrijf aan Beate Uhse om daar vervolgens topman te worden. “De familie Cok en mijn familie zijn heel goede vrienden”, zegt de in Almere wonende Van der Hooft, die op deze dag met zijn gezin even zijn geboortedorp aandoet. “Vanavond gaan we bij Gerard Cok eten.”


Ook in La Trinité, hoofdzakelijk gevuld met mondain Belgisch publiek, speelt de casual geklede Van der Hooft een thuiswedstrijd. Eigenaresse Evelyne spreekt hem aan bij de voornaam. “Ik heb met haar op de lagere school gezeten”, vertelt hij terwijl hij het dagmenu bestelt. “Dit restaurant is in de race voor een Michelin-ster. Ik proef het verschil niet met Oud-Sluis hier in de stad, dat drie sterren heeft. Haar man, kok François de Potter, heeft in de beste restaurants ter wereld gewerkt.” Van der Hooft is een liefhebber: “Ik vind het heerlijk uit eten te gaan en een drankje te doen.”

Maximaal genieten, dat is naar eigen zeggen zijn motto, maar wel na hard werken. “We zijn in deze sector verwend geweest. Vroeger kwam het geld makkelijk binnen.” Maar tegenwoordig worden er hogere eisen gesteld aan erotiekbedrijven als Beate Uhse, vertelt Van der Hooft. “Vroeger was de man de doelgroep. Die kocht een video, af en toe een speeltje of een goedkoop stukje lingerie voor de vrouw. Nu komen er veel meer vrouwen en paren in onze winkels. Die willen een mooie winkel met een open etalage en kwaliteitsproducten.” De man is volgens hem verdwenen naar de digitale wereld van internet.

Het verdwijnen van het taboe op erotiek heeft die nieuwe klanten aangelokt, denkt Van der Hooft. “Het is meer maatschappelijk geaccepteerd. We spreken nu ook veel met ketens buiten onze branche, zoals warenhuizen en supermarkten. Daardoor kunnen we een heel ander publiek bereiken. De MediaMarkt en Etos hebben al bij ons gekocht.” Maar, beseft hij, dat betekent wel concurrentie voor de eigen retailtak. “Anderzijds, hoe breder we uitzetten, hoe meer verschillende klantengroepen we kunnen bereiken. Veel vrouwen komen nog steeds niet in een Christine le Duc, maar wel in de Etos. Je kunt brood kopen bij de supermarkt, maar voor speciaal brood ga je toch naar de bakker.”

In de financiële wereld is het taboe op erotiek nog niet doorbroken, zegt Van der Hooft met lichte ergernis. “Er zijn banken die niet met ons in zee willen omdat ze onze handel niet oké vinden. Of er wordt even op een hoger niveau gecheckt als ik privé ergens wil bankieren. Terwijl wij met bijvoorbeeld een beursnotering aantonen dat we een serieus bedrijf zijn dat zich aan de regels houdt.”

Van der Hooft is zichtbaar trots op de onlangs gepresenteerde jaarcijfers, zijn eerste als topman. Na de rode cijfers over 2007, een gevolg van investeringen in betere winkels en een interne reorganisatie, schreef het grootste erotiekconcern van Europa vorig jaar weer zwarte cijfers. De omzet daalde wel licht tot 253 miljoen euro, door het sluiten van een reeks winkels die niet in het nieuwe concept pasten.

Daarnaast is ook Beate Uhse niet “100 procent recessieproof. En met de grote ontslagrondes in Duitsland moet de grote klap in het besteedbaar inkomen nog komen.” Van der Hooft opereert daarom voorzichtig. De postorderactiviteiten worden nog wel uitgebreid richting Tsjechië en Slowakije, maar nieuwe winkels komen er even niet. Wel probeert Van der Hooft een nieuw verkoopkanaal aan te boren met home parties, tupperware-achtige bijeenkomsten. “In een gezellige sfeer, onder vriendinnen, worden daarbij duurdere speeltjes en wellnessproducten verkocht. Het is voor een doelgroep die schroom heeft een winkel van ons binnen te stappen.”





bewondering

Voor Van der Hooft was het een uitgemaakte zaak dat hij in het bedrijf van Gerard Cok zou gaan werken. De huidige president-commissaris van Beate Uhse en grootaandeelhouder met een belang van 30 procent ontfermde zich over de jonge Van der Hooft. Op aangeven van Cok volgde hij geen commerciële opleiding, zoals hij eerst wilde, maar een financiële studie. “Met die basis kon ik doorgroeien naar de commercie.” Van der Hooft spreekt met bewondering over zijn plaatsgenoot. “Ik heb heel veel van Gerard geleerd, met hem samengewerkt van ’s ochtends vroeg tot ’s nachts.”


Na zijn studie overwoog Van der Hooft heel even ervaring op te doen in een andere branche, maar dat plan liet hij varen toen hij als 24-jarige kon beginnen als assistent van Cok. Via diverse financiële en commerciële functies bij de twee logistieke centra van Beate Uhse in Nederland klom hij vervolgens op tot topman van Beate Uhse. “Ik werk er nu acht jaar, maar het lijken acht weken.”

Van der Hooft noemt Beate Uhse “een Duits bedrijf met een zwaar Nederlands tintje”, want behalve de logistiek is ook de hele raad van bestuur Nederlands. Een chief executive officer ontbreekt. “We hebben geen behoefte aan rangen en standen.”


Als protégé van de grootaandeelhouder en president-commissaris kan iedereen met 31 jaar topman worden van een beursgenoteerd miljoenenbedrijf. 


Zelfverzekerd: “Het heeft zeker meegeholpen dat ik Gerard Cok ken en hij mij, van jongs af aan. Hij heeft me het vertrouwen gegeven waardoor ik me sneller kon bewijzen. Zonder Gerard was het natuurlijk drie stappen langzamer gegaan. Maar ik had deze functie niet gekregen als ik hem niet zou kunnen vervullen. Mijn opleiding is in orde en ik heb ervaring in de business opgedaan.”





Is Cok met zijn forse belang én commissariaat niet de eigenlijke baas bij Beate Uhse? 


Stellig: “Nee, nee, hij laat het mij doen. Ik ben operationeel verantwoordelijk. Maar als we problemen hebben, halen we hem vanwege zijn ervaring er wel bij. We bellen dagelijks met elkaar, ook als aandeelhouders onder elkaar. Ik bezit iets meer dan 2 procent van de aandelen.”





U werkt vanuit Almere, maar het hoofdkantoor van Beate Uhse staat in het Duitse Flensburg, vlak bij de Deense grens. Dat is toch vreselijk onhandig? 


Met een lichte zucht: “Alles op één locatie zou veel makkelijker zijn. Almere is het commerciële centrum, daarom zit ik daar. Maar een verplaatsing van het hoofdkantoor naar Almere is niet te realiseren. Je krijgt de mensen niet mee, dat ligt gevoelig. We hebben daarom geïnvesteerd in een videoconferentiesysteem. En minimaal een keer per maand ben ik op het hoofdkantoor in Flensburg.”





Wat voor producten van Beate Uhse heeft u zelf in huis? 


“We hebben wat wellnessproducten: massage-olie, bodylotion. En ik scheer me met ons eigen merk scheercrème. Dat is voor ons heel gewoon.”





Hoe bedoelt u? 


“Ik heb mijn huidige vriendin op het werk leren kennen. Het vooroordeel over mensen in de erotiekhandel hoefde ik bij haar dus niet te weerleggen. Ik ben niet zo rock ’n roll als vaak wordt verwacht.”





Uw familie en vrienden wonen allemaal nog hier. Gaat u ooit weer terug naar Sluis? 


“Dat idee speelt wel in mijn hoofd. Mijn nieuwe vriendin en haar kinderen, die ze heeft uit een vorige relatie, vinden het leuk in Sluis. Het is een heel ander leven, een heel ander tempo. Ik mis het ons-kent-ons niet, maar op de lange termijn ga ik misschien terug.”





U bent opeens vader van twee kinderen?


Lacht: “Ik had altijd al een kinderwens, maar die kwam alleen wat sneller dan gepland. Doordeweeks kan ik niets met ze doen omdat ik vaak nog weg ben als zij naar bed gaan. Mijn toegevoegde waarde ligt in het weekend. Ik heb een leuk gezinsleven met wellicht in de toekomst nog één uitbreiding.”


[ jacco.neleman @reedbusiness.nl ]

Waar?


La Trinité, Sluis


naam


Voorgerecht: Blue Fin tonijn Tussengerecht: coquille Hoofdgerecht: Anjou-duif Nagerecht: citroen explosie


kassa
56,00 euro

Auteur(s): Jacco Neleman

Bron: FEM Business , jaargang 12 , nummer 16 , datum 18-4-2009

Summa zoekt zijn eigen weg, los van porno en witwaspraktijken
De erfenis van Gerard Cok
Gerard Cok (59) gaat met pensioen. Zijn dochter en schoonzoon zetten het vastgoedbedrijf Summa voort. Zij moeten de naam van Cok - vooral verbonden aan porno en aan witwasoperaties - zuiveren.

De groep Summa moet op termijn meer ons eigen karakter krijgen, los van de eroticahandel - die blijft bij Gerard', legt gedelegeerd bestuurder van Summa, Karel van de Klok uit. Hij is getrouwd met Miranda Cok en woont in Brasschaat. Samen met de Nederlanders Steven van der Tuin en Alexander Oet, beschikt hij over een vastgoedportefeuille die aan het einde van 2006 enkele honderden miljoenen euro's waard was. De vastgoedoperaties zijn een onbetwistbaar succes. Zowel in financiële kringen als in de vastgoedsector kon de Antwerpse bedrijvengroep Summa een goede reputatie opbouwen. Dat was vroeger wel even anders.

De Nederlander Gerard Cok werd groot met erotiek, vastgoed en handige fiscale trucs. Zijn carrière begon in Sluis, net over de Belgische grens. Veel Vlamingen gingen daar met hun zwart geld. Cok was filiaalhouder van de Slavenburg bank. Na een veroordeling in België wegens financieel gesjoemel en het faillissement van die bank, begin de jaren 80, begon hij voor eigen rekening een fiscaal adviesbureau, onder meer voor projectontwikkelaars die de Vlaamse kust volbouwden. Hij was ook informeel geldverschaffer voor allerlei niet altijd koosjere vrienden. Na het faillissement van een sekshandelaar kreeg hij enkele erotiekwinkels in handen. Niemand wilde de keten leiden en daarom deed hij het zelf. Het begin van een porno-imperium. Het was ook het begin van nieuwe aanvaringen met het gerecht.

Cok werd genoemd als boekhouder van topcriminelen en hij werd beschuldigd van fiscale fraude. Hij moest echter nooit de cel in. Hij werd in 1984 wel veroordeeld tot een jaar cel, waarvan de helft effectief, voor speculatie op de toenmalige Belgische dubbele wisselkoers. Naar aanleiding van het huwelijk van prinses Astrid kreeg hij amnestie. Hij stopte nadien als gewone bankier, maar behield een rendabele nevenactiviteit als informele geldverschaffer. Cok ging in 1999 scheep met de Duitse erotiekmultinational Beate Uhse.

Prestigieuze klanten
'Miranda Cok is een degelijke zakenvrouw', zegt een zakenpartner van Summa. De taakverdeling tussen haar en Van de Klok is simpel. 'Ik doe de cijfertjes en Miranda onderhoudt de contacten met de klanten. En dat gaat perfect. Ons rendement is gemiddeld een 10 % procent op het eigen vermogen en daar zijn we best tevreden mee', zegt Van de Klok. Geconsolideerde groepscijfers zijn er niet.

Oet en Van der Tuin zitten met Cok in de nv RBvastgoed. Die is gespecialiseerd in het opkopen van wat verouderd vastgoed op toplocaties als het Century Center en de President Building in Antwerpen. RB renoveert de verouderde gebouwen, zoekt prestigieuze klanten en brengt de gebouwen weer op de markt. RBvastgoed had op een bepaald moment 5 % van de Antwerpse kantorenmarkt in handen. Sindsdien ging een groot deel van het Antwerpse vastgoed naar de Ierse vastgoedgroep Markland Properties en dat van Brussel naar de Duitse verzekeraar Allianz. RBvastgoed deed ook mooie zaken met de Ierse vastgoedspecialist Daniel O'Mahony, dat nu 70 % van RB bezit.

De samenwerking tussen RB en O'Mahony wordt afgebouwd. 'Dit jaar brengen we de resterende vastgoedportefeuille in RB op de markt. De zaak wordt stopgezet', zegt Van der Tuin. Voor nieuwe projecten rekent het trio Van de Klok, Van der Tuin en Oet op RCvastgoed. 'We hebben al enkele interessante projecten ontdekt. Ik denk wel dat we veel hinder zullen ervaren van de moeilijkheden op de Amerikaanse markt. De banken zijn wat voorzichtiger geworden. Met Summa zoeken we vooral kleinere projecten in België en Nederland, ik denk bijvoorbeeld aan winkelpanden', zegt Van de Klok.

Summa en Van der Tuin zijn ook erg actief in Nederland. Via Summa Finance bezaten ze onder meer 45 % in Duinweg Investeringsmaatschappij. Op het einde van 2006 was dat goed voor een stevige 98,4 miljoen euro aan vastgoed. In Nederland gaat Summa verder op zoek naar nieuwe avonturen. Voorts zijn er nog kleinere vastgoedprojecten in Duitsland, Frankrijk en Polen.

Summa heeft ook 51 % van de Eindhovense informaticagroep ACA in handen. Dat is een internationale specialist in winkelsoftware. Het heeft ook een participatie van 10,41 % in de beursgenoteerde Belgische technologieholding Punch International van Guido Dumarey. 'Bestuursmandaten willen we niet in die bedrijven. Onze relatie met de bedrijfsleiding is optimaal. Bovendien weten zij best hoe ze hun bedrijven moeten beheren', zegt Van de Klok. Voorts bezit Summa nog de helft van de Franse jachthaven Port Napoléon aan de monding van de Rhône. De prestigieuze Zeeuwse jachtbouwer Standfast blijft dan weer bij Gerard Cok. Cok is een echte zeilfanaat. Bij Standfast liet hij zijn 'Second Love' bouwen, hij bereidt er een wereldreis mee voor.

Integriteitsbureau
Het duo Miranda Cok en Karel van de Klok wil de reputatie van Summa naar de buitenwereld verbeteren. De relatie met de zakenwereld is niet slecht. Maar de verhalen van Gerard Cok veroorzaken soms nog problemen. De relaties tussen de pornokoning Cok en Nederlanders met een duister allooi vormen soms een obstakel. Dat was ook in 2005 het geval. De Antwerpse politie wilde een pand huren van RBvastgoed. De onlangs veroordeelde Vlaams Belanger Bart Debie gebruikte dit tegen zijn politieke rivalen. 'Burgemeester Patrick Janssens heeft de zaak door het integriteitsbureau (dat in 2004 werd opgericht in de nasleep van de Visa-affaire om de integriteitsbeleving bij politieke mandatarissen, bestuurders, stedelijke ambtenaren en vzw's te versterken, nvdr) laten onderzoeken en dat vond geen fouten', zegt Van der Tuin. 'We hebben wel een jaar huurinkomsten verloren. Een flinke bom geld dus.'

Daarnaast was er de aanwezigheid van partner Michel Bellemans. Die wordt verdacht van het witwassen van drugsgeld. 'De man was ons aangeraden als een serieuze zakenman en trustbeheerder met mooie bureaus. Hij is de zoon van een topmagistraat ook, adviseur van politicus Rik Daems (Open Vld) en vicevoorzitter van de Federale Participatiemaatschappij. Voor ons leek hij de geknipte man. Tot die zaak kwam. We hebben onze relaties onmiddellijk verbroken. Bij de overheid mocht hij wel blijven.'

Er zijn ook vragen over de positie van Marc De Schutter. Hij is al jaren directeur van de jacht-haven Port Napoléon. De man heeft een serie correctionele veroordelingen op zijn naam staan en wordt genoemd in het fraudeverhaal over Superclub. Onlangs werd hij nog veroordeeld tot een jaar effectieve celstraf voor accijnsfraude bij een handel in petroleumproducten. Ook in Frankrijk lopen er gerechtszaken tegen de man. 'Dit kon niet blijven duren en daarom hebben we besloten dat onze wegen hier scheiden', zegt Van de Klok. 'We zijn volop bezig het lokale management te veranderen.'

Bart Debie rakelde ook de twijfelachtige reputatie van partner Van der Tuin op. Hij was vroeger autohandelaar in Bergen in Noord-Holland. In de Nederlandse pers werd hij genoemd als de man die het geld van ex-autocoureur Charles Zwolsman witwaste. Hij zat daarvoor ook een tijd in voorarrest. 'Het gerecht heeft in die zaak niks hard kunnen maken. Ik ben nooit voor de rechter moeten verschijnen en ik heb zelfs geen strafblad', reageert hij daarop. In december 1997 werden enkele Joegoslavische tankgranaten op zijn vroegere garagebedrijf in Amsterdam afgevuurd - Autostad lag toevallig in de Vuurwerkweg. 'Maar op dat moment was ik alleen nog eigenaar van het gebouw. De autohandel zelf had ik toen al een tijdje aan anderen verpand. De politie vermoedt dat het om een oefening ging waarbij Joegoslaven hun vuurkrachten toonden zonder iemand te viseren.'

Summa is zonder meer een economisch succes, een goeddraaiende onderneming. Maar het trio heeft zeker nog flink wat tijd nodig om de geschiedenis bij het publiek te doen vergeten. (T)

Door Willy Van Damme Trends magazine 29 mei 2008

‘Het is de combinatie van seks, vastgoed en bankieren’
De controversiële ondernemer Gerard Cok vaart een eigen koers. Na zijn vertrek bij Beate Uhse is het tijd voor zijn jachthaven. “We willen de grootste aanbieder van tweedehandsboten worden.”

SSLqIk heb Charles Geertsgeadviseerd zijn panden op de Wallen te verkopen, want van de stad kun je niet winnen. Hij heeft een goede prijs gehad die hij van een ander niet zoukrijgen. Dan ben je de slimste’
naam Gerard Cok functie coo Beate Uhse locatie Hampshire Hotel Churchill, Terneuzen

‘Je kon goed geld verdienen met erotiek, zonder dat jeer veel voor hoefde te doen.Het verkocht zichzelf’
Starend over de Westerschelde vertelt Gerard Cok dat mensen die hem voor het eerst ontmoeten soms zeggen: ‘Ik had toch iemand anders verwacht.’ De 59-jarige scheidend operationeel directeur (coo) van het Duitse beursgenoteerde erotiekconcern Beate Uhse én vastgoedinvesteerder is voorkomend en maakt een verlegen indruk. Een Zeeuwse tongval verraadt zijn afkomst. Cok voldoet niet bepaald aan het clichébeeld van ‘pornokoning’ en ‘vastgoedbaron’: kwalificaties die hij in de media vaak meekrijgt. “Lindemann (chief financial officerOtto Christian Lindemann) van Beate Uhse wordt nooit met pornokoning aangeduid”, stelt hij droogjes vast.


Maar Coks zakenimperium bevat een curieuze samenstelling. Hij beseft dat zoiets tot de verbeelding spreekt. “De nadruk ligt altijd op erotiek, maar vastgoed is de hoofdbezigheid.” Stenen zijn het fundament van Coks vermogen. ZakenbladQuoteschat hem op 164 miljoen euro. Volgens de ondernemer komt dat aardig in de buurt.

Dat Cok het Hampshire Hotel Churchill in Terneuzen voor de lunch heeft uitgekozen, heeft een praktische reden. De Zeeuwse stad ligt voor hem erg centraal. Zijn vastgoedonderneming Summa zetelt in Antwerpen en Nederbelg Cok woont over de grens in Knokke-Heist. Leuke bijkomstigheid: het hotel zit in zijn vastgoedportefeuille.

Zeeuws-Vlaanderen is de thuisbasis van Cok. Hij begon ruim 40 jaar geleden in Sluis als directeur van de plaatselijke Slavenburg’s Bank. Het was in de tijd dat Belgen massaal met hun zwart spaargeld de grens overstaken om het bij Nederlandse banken te parkeren en zo de fiscus te ontlopen. Toen begon Cok ook met vastgoed. “Voorzichtig een paar huisjes bouwen en verkopen.” Hij deed het erbij als bankdirecteur. “Toen had je veel meer vrijheden. Als je een goedlopend kantoor had en veel winst maakte dan mocht je er wel wat naast doen.” Cok was dankzij de Belgische spaarders met Sluis het derde grootste filiaal van Slavenburg’s Bank.

Als ze in Nederland waren, kochten de Belgen ook pornoboekjes. Die waren in eigen land nog streng verboden. Naast bankkantoren wemelde het in de Zeeuwse grensplaatsen dan ook van de seksshops. ‘Porno Paultje’ Metz pakte deze handel grootschalig aan. Cok, inmiddels zelfstandig financieel adviseur, was zijn financier.

In 1982 krijgen Cok en ‘Dikke Charles’ Geerts de winkelketen van Metz na een faillissement in handen. Geerts was oprichter van Scala, toen al de grootste erotiekgroothandel in Europa. Erotiek is dan nog een uiterst lucratieve handel. Cok: “Je kon er goed geld mee verdienen, zonder dat je er veel voor hoefde te doen. Het verkocht zichzelf.” In 1994 stapt Geerts uit en verkoopt hij zijn aandeel aan Cok en vennoot-advocaat John Engelsma. Zij nemen enkele jaren later erotiekpostorderaar Pabo over. Cok en Engelsma verkopen hun bedrijven in 1999 aan Beate Uhse. De erotiekonderneming heeft net een beursnotering gekregen en gebruikt de opbrengst voor Europese expansie. Cok komt op het Duitse bestuurderspluche.




Aandeelhouder-huurbaas

In Nederland is Beate Uhse naast Pabo en Scala bekend van Christine le Duc. Cok is niet alleen bestuurder, maar ook aandeelhouder. Met zijn investeringsmaatschappij Consipio heeft hij een belang van 20,7 procent in Beate Uhse. En via zijn vastgoedmaatschappij Summa verhuurt de gehaaide ondernemer winkelpanden en bedrijfsgebouwen aan de Duitsers.


Dit jaar vertrekt Cok bij Beate Uhse. De periode dat hij in het bestuur heeft gezeten is veel langer geworden dan was voorgenomen. In eerste instantie zou hij niet eens bestuurslid worden. “Na de overname zou ik in deAufsichtsratkomen, maar de bank wilde mij vanwege mijn kennis van de erotiekmarkt in deVorstand”, kijkt Cok terug. “Dat zou voor twee tot drie jaar zijn, maar het werden er uiteindelijk zes.” De langere bestuurstermijn heeft twee redenen. Het bedrijf presteert niet goed en het vinden van een opvolger voor Cok blijkt lastig.

Het adagiumsex sellsgaat voor Beate Uhse al een aantal jaar niet meer op. In 2006 daalde de omzet met 4,9 procent naar 270,9 miljoen euro. De nettowinst kwam uit op 10 miljoen euro, 4,4 miljoen euro minder dan in 2005. Van de beurskoers van Beate Uhse is niet veel meer over. Van een alltime high van 21,60 euro vlak na de introductie in mei 2000 is het aandeel in acht jaar tijd weggegleden naar 1,26 euro, een alltime low. Cok vindt het aandeel momenteel ondergewaardeerd. “De idioot hoge koersontwikkeling in het begin is nooit de waarheid geweest. En dat is momenteel naar de andere kant het geval. De structuur en de organisatie van het bedrijf zijn nu beter dan acht jaar terug.”

Cok geeft in het najaar van 2006 binnenskamers aan dat hij bij Uhse wil stoppen. Een opvolger is niet snel gevonden. “Dat het gaat om een onderneming in de erotiekbranche is een nadeel”, erkent hij.

Beate Uhse heeft de laatste jaren veel tijd van hem gevraagd, stelt Cok vast. Maar dat ging niet ten koste van zijn vastgoedactiviteiten. Hij bestuurt Summa op afstand. De dagelijkse leiding is in handen van schoonzoon Karel van de Klok. Het is een familiebedrijf. Dochter Miranda werkt er ook. “Als particulier hebben we een redelijk grote vastgoedportefeuille”, taxeert de pater familias. “Summa zit in panden die te groot zijn voor particulieren en te klein voor institutionele beleggers.” Het belegd vermogen van Summa is een kleine 600 miljoen euro. Zo’n 250 miljoen euro zit in vastgoed, de rest is geïnvesteerd in bedrijven en aandelen. Doel is om de waarde van de vastgoedpoot over vijf jaar te verdubbelen tot 500 miljoen euro. Zoon Erwin werkt ook bij pa. Hij is bij Beate Uhse verantwoordelijk voor de winkels.

Cok vertelt bewust een stapje terug te doen om meer tijd te hebben voor zijn passie zeilen. “Nu heb ik er nog de fysieke kracht voor.” Cok is een fervent zeiler. Het gaat hem om de sportieve bezigheid. Hij wil zelf sturen en navigeren. Met zijn zeilboot Second Love is hij zes weken per jaar op zee.

Het water lonkt ook naar de ondernemer Cok. Een groot project is zijn jachthaven in het Zuid-Franse Port Saint-Louis aan de monding van de Rhône. Tien jaar geleden kocht Cok daar met een zakenpartner een vervallen haven. Hij redeneert logisch: er komen steeds meer boten bij in de Middellandse Zee, maar het aantal ligplaatsen groeit niet. Dat moet wel winst opleveren. Met de haven heeft Cok “een soort autoboulevard voor boten” voor ogen. “We willen de grootste aanbieder van tweedehandsboten worden.” Inmiddels werkt de ‘havenmeester’ aan uitbreidingsplannen. De haven beslaat nu 13 hectare en Cok wil nog 25 tot 30 hectare bijkopen. Daarop moeten huizen komen met ligplaatsen ervoor.




Waarom wordt u achtervolgd door een spoor van verdachtmakingen: van boekhoudfraude tot het witwassen van drugsgeld?


“Het is de combinatie van seks, vastgoed en bankieren. Dan moet er wel iets fout zijn, zo wordt geredeneerd. Het is altijd spannend voor justitie om daar onderzoek naar te doen en voor journalisten om over te schrijven, maar er komt nooit iets uit. Door onjuiste publiciteit is mijn reputatie veel schade aangebracht.”




Wat heeft het met u gedaan?


“Op een gegeven moment had ik zoiets van: het zij zo. Als bestuurslid van een beursgenoteerd bedrijf ben ik grondig gescreend. Dat zie ik als een rehabilitatie.”





Waarom boekt Beate Uhse tegenvallende resultaten?


“Internet heeft voor een revolutie gezorgd in de erotiekbranche. We hebben er veel concurrenten bijgekregen met onlineshops en erotische content. En door internet is de prijs van dvd’s enorm gekelderd.”




Staat Beate Uhse op een keerpunt?


“Ja, we hebben inmiddels een reorganisatie aangekondigd. 35 Winkels worden gesloten en de overgebleven filialen gaan op de schop. Naast het ‘harde’ assortiment komen er nu ook winkels met ‘softe’ lifestyleproducten zoals voor lichaamsverzorging. In het huidige onlinetijdperk is het meer dan ooit nodig om van de winkels een belevenis te maken. Ze moeten de uitstraling van The Body Shop krijgen.”





Wat is het leven na Beate Uhse?


“Ik wil in Oost-Europa gaan kijken wat er te doen is. Toen Polen een aantal jaar geleden in opkomst was, is Summa daar gaan bouwen. Ik ben al een paar keer in Roemenië geweest en wil nu naar Bulgarije. We zijn benaderd voor een haven in Marokko en in Albanië. Dat wordt niet altijd iets, maar ik kijk wel wat de mogelijkheden zijn. Dat doe ik graag.”





Nog contact gehad met uw vroegere zakenpartner Charles Geerts toen hij zijn ‘ramen’ op de Wallen verkocht aan de gemeente Amsterdam?


“Ik heb Geerts geadviseerd te verkopen, want van de stad kun je niet winnen. Ik moet nog zien of de Bibob-wet standhoudt als je het zou uitvechten tot aan het Europees Hof van Justitie. Maar als je net als Charles in de zestig bent, dan haal je een pyrrusoverwinning. Het proces duurt 20 jaar en dan ben je 80. Geerts heeft een heel goede prijs gehad die hij van een ander niet zou krijgen. Dan ben je toch de slimste.”




Waarheen gaat de volgende zeiltocht?


“In 2009 wil ik van Nederland naar de Canarische Eilanden varen. Daarna in oktober verder naar de Cariben en daar drie maanden rondzeilen. Als daar in het voorjaar het weer slecht wordt, wil ik via de Bahamas naar New York. En dan terugzeilen via de Azoren en doorsteken naar Spanje. Dan ben ik een jaartje onderweg. Maar tussendoor ga ik wel een keer naar huis om het werk te doen.”





Meer over Gerard Cok en Beate Uhse:
www.fembusiness.nl/beateuhse 





 maarten.van.der.pas @reedbusiness.nl

Auteur(s): Maarten van der Pas

Bron: FEM Business , jaargang 11 , nummer 11 , datum 15-3-2008

Report this comment

wereldmarktJun 17th, 2009 - 11:15:23

Beate Uhse via Nederland wereldmarkt op

REPORTAGE, Van onze verslaggever Ben van Raaij
Gepubliceerd op 06 december 1999 00:00, bijgewerkt op 19 januari 2009 23:39

Het Duitse seksconcern Beate Uhse is door de overname van Gezed Holding nummer één geworden op de Nederlandse markt. Daar blijft het niet bij; het beursgenoteerde bedrijf wil een wereldspeler worden.

De consultants bij Arthur Andersen in Amstelveen kijken niet op of om als de twee heren het kantoorpand betreden. Ulrich Hülle en Gerard Cok onderscheiden zich dan ook in weinig van de cliënten die hier de hele dag in en uit lopen - afgezien van hun branche dan. Want Hülle en Cok handelen in seks of, zoals het in hun métier meestal wordt aangeduid, erotiek.

Hülle is financieel directeur van het in Flensburg gevestigde Duitse seksconcern Beate Uhse AG. De Zeeuw Cok is er sinds kort directeur internationalisering, om precies te zijn sinds hij dit najaar Gezed Holding, het cluster seksbedrijven waarvan hij grotendeels eigenaar was, aan Beate Uhse verkocht.

De handel in pornovideo's, seksattributen en erotische lingerie is een bijna normale bedrijfstak geworden. Sekshandelaren richten zich op hun 'kernactiviteiten', mikken op 'internationale expansie' en cultiveren een 'fatsoenlijk imago'. Steevast benadrukken ze dat iedere consument belang stelt in seks, en dat zelfs porno, ooit synoniem met vrouwenhaat, maatschappelijk steeds meer geaccepteerd wordt.

Hülle (49) is zo'n seksboer nieuwe stijl. Hij maakte dan ook carrière bij gerespecteerde bedrijven als BASF, Polygram en Bols. Cok (51) kent nog het oude milieu. Hij was ooit bankier bij Slavenburg Bank in Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Justitie verdacht hem van witwasserij, maar vervolgd werd hij nooit. Via zijn contacten met 'Dikke' Charles Geerts, pornokeizer van de Amsterdamse Wallen, kwam Cok in 1982 in de seksbranche terecht. En dat legde hem geen windeieren. De Quote 500 taxeert de Knokkenaar op een slordige 410 miljoen gulden.

Meegegroeid met de branche is ook Beate Uhse, het bedrijf dat het Duitse Wirtschaftswunder zo ongeveer erotisch heeft begeleid. In 1946 ventte Beate Rotermund (toen Uhse) op de fiets anticonceptie-brochures uit. Nu omvat Beate Uhse ruim tachtig sekswinkels, een postorderbedrijf, een groothandel, telefoonsekslijnen en erotische websites. Over de eerste negen maanden van 1999 was de omzet 164,6 miljoen mark, de nettowinst 12,8 miljoen, 46 en 134 procent meer dan over dezelfde periode vorig jaar. Beate Rotermund zelf, inmiddels 79 jaar oud, figureert in Duitse talkshows als de Grande Dame van de vrije seks.

Rotermunds grootste triomf was de door de deftige Commerzbank en Dresdner Bank begeleide beursintroductie van eind mei. Analisten spraken van een 'modeaandeel', maar de beleggers waren enthousiast. Het aandeel (introductieprijs 7,20 euro) werd zwaar overtekend en is sindsdien in waarde meer dan verdubbeld: vrijdag sloot het op 19,75 euro. Nog deze maand wordt Beate Uhse (huidige beurswaarde anderhalf miljard mark) opgenomen in de MDAX, de Duitse Midkap'index.

'Die beursgang had nog wel wat voeten in aarde', zegt Hülle. Een eerdere poging in 1998 liep stuk omdat de Duitse zakenbanken hun goede naam niet voor vibrators en dildo's in de waagschaal wilden stellen. Rotermund verleidde daarop een chefredacteur van Bildzeitung tot een wervend artikel, waarna de rest van de financiële pers volgde, tot het chique Handelsblatt toe. 'Een week later stonden diezelfde banken bij ons op de stoep', glimlacht Hülle.

De opbrengst van de beursgang - 125 miljoen mark - wordt geïnvesteerd in multimedia-activiteiten (waar de marges hoog zijn) en in internationale expansie. De eerste zet was de acquisitie van Gezed, de Nederlandse groep van Gerard Cok. Gezed omvat het internationale postorderbedrijf Pabo, de winkelketen Sandereijn en de Europese groothandel Scala Agenturen, in 1998 samen goed voor een omzet van 187 miljoen gulden en 34 miljoen winst voor belastingen.

De overname (de financiële details zijn nog niet bekendgemaakt) maakt Uhse bijna twee keer zo groot. In één klap is Uhse Nederlands marktleider geworden. Gezed op zijn beurt kan aanhaken aan bij een ijzersterk merk dat via de beurs toegang heeft tot beleggers. 'Gezed was een goed gestructureerde groep, maar zonder naamsbekendheid. We profiteren nu mee van het merk Beate Uhse', zegt Cok.

Cok werd van directeur-grootaandeelhouder van Gezed directeur internationale zaken van Beate Uhse. Hij moet de verdere expansie gaan leiden van het bedrijf, dat nu in twaalf Europese landen actief is. Er moeten winkelketens en postorderaars komen in Oost- en Zuid-Europa, waar de seksmarkt volgens Hülle en Cok nog in de kinderschoenen staat. Uitgangspunt is werken met lokale partners. 'Wij hebben in Frankrijk bij een postorder-avontuur dat mislukte al eens 50 miljoen mark verloren', zegt Hülle.

In Australië gaat een nieuwe joint venture, Sharon Austen, via Internet een erotiekcatalogus aanbieden voor de Australische en Nieuw-Zeelandse markt. En postorderaar Pabo is sinds kort actief in de VS, vanuit Los Angeles, hoofdstad van de Amerikaanse pornoindustrie. 'We pakken het wel heel voorzichtig aan', zegt Hülle, 'want de wetgeving in de VS verschilt per staat.'

Wettelijke beperkingen spelen in Europa ook. Zo is in Frankrijk de verkoop van seksproducten verboden (hoewel gedoogd) en mogen in Duitsland geen pornovideo's per postordercatalogus worden aangeboden. 'Binnen de grenzen van de wet moeten we zo pikant mogelijk zijn', stelde Beate Rotermund ooit. Wat niet wegneemt dat Beate Uhse een uniforme liberale Europese pornografiewet zou toejuichen.

Eén ding staat vast, zeggen Hülle en Cok; kinderporno is internationaal uit den boze. Ze stemmen er hartgrondig mee in, zeggen ze. Sterker nog; ze doen aan een soort zelfregulering. 'Als wij bij concurrenten kinderporno tegenkomen, geven we ze aan. Uit eigenbelang. We willen de branche sauber en ordentlich houden.'

Beate Uhse gaat fors investeren in nieuwe media, met name in infrastructuur en knowhow. Begin dit jaar werd daartoe al het Internetbedrijf Aktuelle Information overgenomen. Hülle: 'Het is simpel; onze winkels en postorder zijn min of meer gevestigde activiteiten. Internet en multimedia zijn de grote groeiers.' En dus krijgt e-commerce ruim baan, al kan het de winkel- en postorderpoot beconcurreren.

De meest explosieve groeimarkt op Internet is adult entertainment; erotische diensten zoals chatboxen en webcam-peepshows. Die markt beliep volgens Forrester Research in 1998 al zo'n één miljard dollar. Daar hoopt Beate Uhse een graantje van mee te pikken, mede dankzij haar naamsbekendheid in Duitstalige landen. 'Op onze naam kunnen we veel traffic genereren. Hoewel, Playboy heeft het nog makkelijker.' Waar het natuurlijk om gaat is zoveel mogelijk adressen en erotische profielen van klanten verzamelen.

De benodigde live content wordt in eigen studio's in onder meer Oost-Duitsland geproduceerd. Dat gaat ook specifiek voor de Nederlandse markt gebeuren, omdat Duitstalige erotiek zich nu eenmaal slechts moeizaam laat exporteren. Ook ontwikkelt Beate Uhse volgens Hülle een pornografisch 'Big Brother-huis' op Internet.

Beate Uhse beschikt ook over de rechten op vele duizenden pornofilms die kunnen worden geëxploiteerd. Dat bedrijfsonderdeel wordt mogelijk volgend jaar naar de beurs gebracht, zegt Hülle. 'Die filmrechten zijn een stille reserve waarmee we aandeelhouderswaarde kunnen genereren.'

Report this comment

Hooft nieuwe topmanJun 17th, 2009 - 11:19:10

Q & A: Serge van der Hooftnieuwe topman Beate Uhse

Serge van der Hooft, nu nog chief operatingofficer, wordt op 1 april Vorstandssprecher van de beursgenoteerde Duitse erotiekketen met in 2007 een omzet van 268 miljoen euro.



Q U bent nog maar 31 jaar. Dat is wel erg jong voor een topman.


A “Ik begrijp uw opmerking, maar ik vind vooral kennis en niveau belangrijk. Ik ben ook jong begonnen, daardoor ben ik behoorlijk op de hoogte. Direct na afloop van mijn studie aan de Universiteit van Tilburg ben ik in 2001 bij Beate Uhse gaan werken. Grootaandeelhouder Gerard Cok is een bekende van mijn familie.”


Q Wat wilt u bereiken in uw nieuwe functie?


A “Ik houd de strategie aan die mijn voorganger heeft ingezet. Klanten willen meer kwaliteit. Daarom introduceren we nieuwe producten en willen we alleen nog winkels op een hoger niveau en op goede locaties. In Nederland doen we dat onder de naam Christine le Duc. In Duitsland en Nederland hebben we 27 winkels gesloten. Door die reorganisatie kwamen we in 2007 uit op een verlies van 13,2 miljoen euro. Verder willen onze producten via meerdere kanalen gaan verkopen.”


Q Hoe bedoelt u? 


A “Meer dan de helft van onze omzet komt inmiddels uit de internetactiviteiten. Twee jaar geleden was dat nog zo’n 20 procent. Ook praten we met enkele grote warenhuizen. Onze producten hebben al bij de MediaMarkt gelegen.”


Q Wordt u geraakt door de recessie? 


A “Helaas wel. We ondervinden wat last omdat mensen minder te besteden hebben, maar de gevolgen zijn beperkt. Er zal altijd vraag naar erotiek blijven bestaan.”


[ jacco.neleman @reedbusiness.nl ]

Auteur(s): Jacco Neleman

Bron: FEM Business , jaargang 12 , nummer 8 , datum 21-2-2009

Report this comment